#
Image
Witaj na naszej stronie.

Słowa Pieśni Barka

słowa
wyrazy stanowiące czyjąś wypowiedź albo tekst czegoś
wolność słowa
prawo do swobodnego wypowiadania swoich myśli
słowo
1. znak językowy mający jakieś znaczenie
2. wypowiedź ustna lub pisemna
3. obietnica złożona przez kogoś
4. daw. czasownik

pieśń bez słów
rodzaj instrumentalnej miniatury muzycznej o śpiewnej melodii
ostatnie słowo oskarżonego
wypowiedź podsądnego po mowach obrońcy i oskarżyciela przed ogłoszeniem wyroku przez sąd
słowo kluczowe
zob. deskryptor.
słowo wiążące
wypowiedź łącząca w całość poszczególne fragmenty programu artystycznego
słowo wstępne
zob. przedmowa.
żywe słowo
słowo mówione
liturgia słowa,
katol. obrzęd liturgiczny, którego centrum stanowi głoszenie słowa Bożego;
skrzydlate słowa,
rozpowszechnione i często przytaczane zwroty, frazy lub dłuższe fragmenty tekstów, których pochodzenie można ustalić (czym różnią się od anonimowych przysłów) i które z czasem weszły do zasobów języka potocznego;
„Słowo — Dziennik Katolicki”,
ogólnopol. dziennik (od 1997 tygodnik) o charakterze informacyjno-publicyst. wyd. od 1993 w Warszawie;
słowo,
językozn. czasownik; ob. tylko w wyrażeniach: s. posiłkowe, s. osobowe.
„Słowo”,
konserwatywny dziennik informacyjno-polit. wyd. 1882–1919 w Warszawie;
„Słowo”,
postępowy pol. periodyk lit.-społ. wyd. I–III 1859 w Petersburgu przez J. Ohryzkę;
Słowo o wyprawie Igora,
Słowo o połku Igoriewie, starorus. anonimowy poemat epicko-lir. powstały między 1185 a 1187;
„Słowo Polskie”,
dziennik informacyjno-publicyst. wyd. 1896–1934 we Lwowie (przerwa 1915–18);
„Słowo Polskie”,
regionalny dziennik informacyjno-publicyst. wyd. od 1946 we Wrocławiu
komputer
[ang. < łac. computare ‘rozważać’, ‘obliczyć’], elektroniczna maszyna cyfrowa,
urządzenie elektroniczne przeznaczone do przetwarzania informacji (danych) przedstawionych w postaci cyfrowej, sterowane programem zapisanym w pamięci.
Literatura. Najbardziej znane dzieła literatury polskiej

przetwarzanie analogowo-cyfrowe,
przetwarzanie A/C,
przetwarzanie sygnału analogowego w sygnał cyfrowy (sygnał);
baza danych,
inform. zbiór wzajemnie powiązanych danych, przechowywanych w pamięci komputerów i wykorzystywanych przez programy użytkowe instytucji lub organizacji wraz z oprogramowaniem umożliwiającym definiowanie, wykorzystywanie i modyfikowanie tych danych;
CMYK,
model barw stosowany w grafice komputerowej i w poligrafii przy drukowaniu barwnym;
ipsissima verba Jesu
[łac. ‘całkowicie własne słowa Jezusa’], całkowicie własne słowa Jezusa — w biblistyce termin oznaczający te wypowiedzi Jezusa zachowane w Biblii, których autentyczność jest niewątpliwa. pieśń
1. utwór wokalny do tekstu poetyckiego
2. wiersz liryczny przeznaczony do recytacji lub śpiewu
3. część poematu epickiego
pieśniowy
pieśń bez słów
rodzaj instrumentalnej miniatury muzycznej o śpiewnej melodii
pieśń masowa
pieśń popularna, zwykle o treści propagandowej, patriotycznej, śpiewana na wiecach, akademiach itp.
pieśń pasterska
pieśń mająca za temat spokojne życie pasterzy
nowogreckie pieśni ludowe,
anonimowe pieśni ludu gr. przekazywane w tradycji ustnej w miejscowych dialektach i licznych wariantach, w większości tworzone w nar. metrum poezji nowogr. 15-zgłoskowym wierszu jambiczno-trocheicznym (tzw. wiersz polityczny).
Pieśń nad Pieśniami,
hebr. poemat miłosny z IV–III w. p.n.e. zaliczany do ksiąg dydakt. Starego Testamentu z IV–III w. p.n.e.;
Księga pieśni,
Shijing, antologia najstarszej poezji chińskiej (XI–VI w. p.n.e.);
pieśń,
muz. utwór wokalny do poet. tekstu, przeznaczony do wykonania solowego lub zespołowego (chóralnego), przeważnie z akompaniamentem;
Pieśń o Cydzie,
Cantar (Poema) de mio Cid, słynny hiszp. epos rycerski, należący do cantares de gesta, powstały ok. 1140, zachowany w rękopisie z 1307, liczącym 3730 wersów asonansowych o nierównej długości.
Pieśń o Nibelungach,
Nibelungenlied, właśc. Der Nibelunge Not, średniow. niemiecki anonimowy epos bohaterski z pocz. XIII w.;
Pieśń o Rolandzie,
La chanson de Roland, najsłynniejszy francuski epos rycerski (2. poł. XI? w.), należący do gat. chansons de geste;
pieśń rebetycka,
rebetiko, rembẹtiko traghụdhi,
rodzaj gr. piosenki lud. związanej z subkulturą miejską (nazwa od rebẹtis ‘apasz’, ‘żul’).
„Wieś — Jej Pieśń”,
miesięcznik lit.-społ. wyd. 1933–34 w Naprawie k. Jordanowa;
Literatura światowa — dzieła

Literatura. Najbardziej znane dzieła literatury polskiej

Szymanowski
Karol, ur. 3 X 1882, Tymoszówka (Ukraina), zm. 29 III 1937, Lozanna, brat Stanisławy Szymanowskiej-Korwin, kompozytor, także pianista, pedagog muz. i autor pism publicyst.-muz. i literacki;
Horacy,
Quintus Horatius Flaccus,
ur. 8 XII 65 r. Wenuzja (Apulia), zm. 27 XI 8 r. p.n.e. poeta rzym.; najwybitniejszy, obok Wergiliusza.
Kochanowski
Jan, ur. 1530, Sycyna (ziemia radomska), zm. 22 VIII 1584, Lublin, najwybitniejszy poeta Polski przedrozbiorowej, twórca pol. języka literackiego.
Mahler
[mạ:lər] Gustav, ur. 7 VII 1860, Kalischt (ob. Kaliště, Morawy), zm. 18 V 1911, Wiedeń, austr. kompozytor i dyrygent; barka
statek przeznaczony do przewozu towarów na śródlądowych drogach wodnych, zalewach i w portach, barkowy
barek
1. mały bar #150 zakład gastronomiczny lub bufet
2. wydzielone miejsce w jakimś meblu do przechowywania trunków
3. stolik na kółkach do trunków

bark,I
1. górna część grzbietu poniżej karku
2. zespół kości łączących kończynę górną (u zwierząt #150 przednią) z tułowiem
barkowy
Barka,
półwysep w Libii, → Cyrenajka.
barki w starożytnym Egipcie,
obiekty związane z kultem i rytuałem religijnym;
Abu Dżirab,
Abū Jirāb,
Abu Gurab,
ruiny świątyni w Egipcie (muhafaza Giza), ok. 2 km od Abu Sir, między Saggarah a Gizą;
Belina,
pol. herb szlachecki;
burłacy,
robotnicy rzeczni w Rosji XVI–XIX w.;
Cyrenajka,
Barka,
Barqah,
płw. w północno-wschodniej Libii, nad M. Śródziemnym;
Cyrenajka,
Barka,
Barqah,
prow. hist.-geogr. w północno-wschodniej Libii, nad M. Śródziemnym;
Delacroix
[dölakruạ] Eugène, ur. 26 IV 1798, Charenton-Saint-Maurice k. Paryża, zm. 13 VIII 1863, Paryż, malarz fr.; najwybitniejszy przedstawiciel romantyzmu w sztuce europejskiej.
Dobrzeń Wielki,
w. gminna w woj. opolskim (pow. opolski), na pr. brzegu Odry;
Drobeta-Turnu Severin,
do 1972 Turnu Severin,
m. w południowo-zachodniej Rumunii, nad Dunajem, przy granicy z Serbią;
holownik
[niem. holen ‘holować’], statek wodny z silnikami napędowymi dużej mocy;
Karsibór,
dzielnica Świnoujścia (woj. zachodniopomor.), nad Starą Świną;
Mardż, Al-,
Al-Marj,
dawniej Barka,
m. w północno-wschodniej Libii (Cyrenajka), na wybrzeżu M. Śródziemnego, przy nadmor. magistrali;
Odra w Szczecinie,

pchacz,
statek wodny z napędem, o budowie umożliwiającej pchanie przed dziobem zestawów barek;

słowa pieśni braka, słowa ppieśni barka, słowwa pieśni barka, słowa ieśni barka, słowapieśni barka,

Image